Παύλος Σιδηρόπουλος (27 Ιουλίου 1948 - 6 Δεκεμβρίου 1990)
6 Δεκ 2011
5 Δεκ 2011
Όταν αγανακτεί όλος ο κόσμος
Όταν βλέπεις ανθρώπους απ' όλες τις άκρες της γης, με διαφορετική κουλτούρα, με διαφορετικά βιώματα και διαφορετική καθημερινότητα να βγαίνουν στους δρόμους με πανό. Να αφήνουν τα σπίτια τους, τον καναπέ και την LCD TV τους, τη βολή και τη καθημερινότητα τους και να κατασκηνώσουν σε μια πλατεία. Για βδομάδες ή και μήνες ολόκληρους, με μόνο αίτημα την αλλαγή... τότε καταλαβαίνεις ότι κάτι δε πάει καλά σε αυτό το κόσμο που ζούμε.
Αγανακτισμένοι στη Βοστόνη 2 Δεκ 2011
Η Γιαγία μου λέει οτι το Internet είναι δημιούργημα του Διαβόλου
2 Δεκ 2011
0
Αλλά εφόσον πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μου, αποφάσισε να μου δώσει μερικές συμβουλές.
24 Σεπ 2011
Celebrate your accomplishments
24 Σεπ 2011
1
Κάνοντας μια σύγκριση παρελθόν με παρόν αναρωτιέμαι τελικά άμα υπάρχει μια νοητή ευθεία στην εξέλιξη της ζωής μου ή αν και εγώ σαν ένας κύων κυνηγάω την ίδια μου την ουρά, ένας φαύλος κύκλος δηλαδή που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Τι και αν το σακίδιο που κουβαλάω στη πλάτη μου δεν έχει πια τον batman, τι και αν αντί για κηρομπογιές και τετράδια με μουντζούρες έχω laptop και το εταιρικό smartphone. Και πόσο διαφορετικό είναι το διάλειμμα με ένα γλειφιτζούρι στο χέρι από το διάλειμμα για τσιγάρο. Θυμάμαι κάποτε "δανείστηκα" επ'αορίστου το walkman του αδερφού μου για να ακούω μουσική όταν είμαι στο δρόμο, πλέον έχω "δανειστεί" το ipod του. Τότε για να σκοτώσω την ώρα μου έβγαινα στο δρόμο και σημάδευα με τη σφεντόνα μου λάμπες, τώρα παίζω angry birds.
Μήπως τελικά το ξερό μου κεφάλι σε συνδυασμό με τον τερατόμορφο εγωισμό μου εμποδίζει την φυσική εξέλιξη προς την οποία με ωθούν τα γονίδιά μου; Η μήπως εξελίσσομαι και δε το καταλαβαίνω; Όπως ο νεάτερνταλ κατέβηκε από τα δέντρα γιατί είχε ρημάξει τους καρπούς τους έτσι και εγώ πέρασα από τη κασέτα στα mp3. Και τώρα δηλαδή που ξεκίνησα να μαζεύω βινύλια τι γίνεται; Μικρά ή μεγάλα ποίος είναι ο συντελεστής όλων αυτόν για να δείξουν που ήμουν, που είμαι και που πάω. Και ακόμα άμα βρω όλες αυτές τις μεταβλητές, υπάρχει πάντα στο τέλος της εξίσωσης ένα μείον εσύ (-U). Κατά πόσο δηλαδή είμαι ικανός εγώ ως αμερόληπτος κριτής να κρίνω τον ίδιο μου τον εαυτό.
Σήμερα θα βάλω μία άνω τελεία λοιπόν στη ροή της καθημερινότητάς μου, θα γεμίσω ένα ποτήρι κρασί (κάποιος μου είπε ότι το 2009 είναι καλή χρονιά) και θα κάνω έναν απολογισμό. Ότι και να δείξει στο τέλος το αποτέλεσμα, σωστό ή λάθος - καλό ή κακό, θα πιω στην υγεία μου. Cheers to me για αυτά τα 26 χρόνια, μέχρι τώρα υπήρξα ένας ανεπίδεκτος μαθητής, τελειομανής εργαζόμενος, ανορθόγραφος blogger, ανώριμος αγαπητικός, μέτριος εραστής και καλός φίλος. Όπως και να έχει, "i did it my way".
By the way.. punk is not dead, only the guys that used to sing it.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
